Szkoła itp.

 Minęły już prawie 2 miesiące szkoły, nawet nie wiem kiedy. Chyba weszłam już w to całe szablonowe zachowanie, budzę się rano, idę do szkoły, wracam, jem obiad, uczę się lub mam dodatkowe zajęcia i następnie się uczę, oglądam telewizję i idę spać. Niby nie mam czasu na bycie smutnym, a właśnie teraz, w dniach szkolnych jestem bardziej smutna. Na przerwach czasami jestem "sama", niby jest tyle osób, ale ich nie ma. Jedne koleżanki rozmawiają razem, o jakichś rzeczach, o których nic nie wiem, inne albo rozmawiają razem o również nieznanych dla mnie rzeczach lub ich koloniach itp, albo sobie gdzieś idą. Wtedy zazwyczaj zaczynają się moje rozmyślania nad moją beznadziejnością. Chyba powinnam iść do jakiegoś psychologa... Już w zeszłym roku użalałam się nad sobą, ale w tym roku jest jeszcze gorzej, doszedł wyjazd mojego taty, kolejny cios, teraz okazało się, że moja dość daleka ciocia (ciocia mojej mamy) najprawdopodobniej ma nowotwór, ma też zakrzepicę, czy coś takiego i może umrzeć. Niby za bardzo jej nie znam, widziałam ją kilka razy w moim życiu, no może kilkanaście, ale i tak się martwię.  Jestem ciekawa ile moich koleżanek zauważyło, że jestem smutna... pewnie żadna
 To teraz jak zazwyczaj dodam jakieś obrazki, które przynajmniej trochę określają moje samopoczucie teraz, z nich też możecie się czegoś dowiedzieć. Przepraszam za tak dużą ilość tych obrazków, ale chciałabym tak wiele napisać, ale nie wiem jak ubrać to w słowa, a te obrazki idealnie to oddają.